Μήπως δυσκολεύεσαι να βάλεις όρια στα γλυκά που ζητάει το παιδί σου;
Πολλοί γονείς αναρωτιούνται πόσα γλυκά μπορεί να τρώει ένα παιδί, αν πρέπει να τα απαγορεύουν ή αν είναι καλύτερο να του επιτρέπουν να τα καταναλώνει ελεύθερα. Η αλήθεια είναι ότι ούτε η πλήρης απαγόρευση των γλυκώ,ν ούτε η εντελώς ελεύθερη πρόσβαση αποτελούν απαραίτητα την καλύτερη λύση.
Η απαγόρευση των γλυκών μπορεί να τα κάνει πιο ελκυστικά
Όταν ένα τρόφιμο παρουσιάζεται συνεχώς ως “απαγορευμένο” ή “κακό”, μπορεί να γίνει ακόμη πιο ελκυστικό στα παιδιά. Έτσι, όταν τελικά το παιδί αποκτήσει πρόσβαση σε αυτό, μπορεί να είναι πιο πιθανό να το καταναλώσει σε μεγαλύτερη ποσότητα, σαν να πρέπει να προλάβει να φάει όσο περισσότερο μπορεί πριν του το ξαναστερήσουν.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι τα παιδιά πρέπει να έχουν απεριόριστη πρόσβαση στα γλυκά. Οφείλουμε να δημιουργήσουμε ένα σταθερό και προβλέψιμο πλαίσιο μέσα στο οποίο τα γλυκά μπορούν να υπάρχουν στη διατροφή του παιδιού χωρίς να γίνονται ούτε απαγορευμένα ούτε το επίκεντρο της καθημερινότητάς του.
Πώς μπορούν οι γονείς να βάλουν όρια στα γλυκά;
Τα παιδιά χρειάζονται όρια σε όλους τους τομείς, και αυτό ισχύει και για τα γλυκά. Οι γονείς μπορούν να αποφασίσουν πότε και σε ποιο πλαίσιο καταναλώνονται, με τρόπο σταθερό και προβλέψιμο.
Στην πράξη, αυτό μπορεί να σημαίνει:
- να υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες σχετικά με το πότε και σε ποιο πλαίσιο προσφέρονται τα γλυκά,
- να αποφεύγουμε τις συνεχείς απαγορεύσεις και τις απειλές ότι “δεν θα ξαναφάς γλυκό”,
- να μην χρησιμοποιούμε τα γλυκά ως ανταμοιβή ή ως τιμωρία,
- να αποφεύγουμε να χαρακτηρίζουμε τα τρόφιμα ως “καλά” και “κακά”,
- να δίνουμε στο παιδί το παράδειγμα μέσα από τη δική μας συμπεριφορά.
Το σημαντικό είναι οι κανόνες να είναι σταθεροί και προβλέψιμοι. Όταν αλλάζουν συνεχώς, ανάλογα με το αν το παιδί έφαγε το φαγητό του ή αν ήταν “καλό”, το γλυκό μπορεί να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη συναισθηματική αξία.
Γιατί δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε τα γλυκά ως ανταμοιβή;
- “Αν φας τα λαχανικά σου, θα σου δώσω γλυκό”.
- “Αν είσαι καλό παιδί, θα πάρουμε παγωτό”.
- “Αν δεν φας το φαγητό σου, δεν έχει γλυκό”.
Όταν χρησιμοποιούμε συστηματικά τα γλυκά ως ανταμοιβή, μπορεί να αποκτήσουν μεγαλύτερη αξία στα μάτια του παιδιού και να παρουσιαστούν ως κάτι ιδιαίτερα επιθυμητό, ενώ το φαγητό μπορεί να αρχίσει να χάνει την αξία του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να προσφέρουμε ένα γλυκό μετά από ένα γεύμα. Η διαφορά βρίσκεται στο αν το γλυκό αποτελεί απλώς μέρος της ημέρας και της διατροφής του παιδιού ή αν χρησιμοποιείται ως ανταμοιβή για μια συγκεκριμένη συμπεριφορά.
Το παράδειγμα των γονιών επηρεάζει τη σχέση του παιδιού με τα γλυκά
Τα παιδιά παρατηρούν πολύ περισσότερο αυτά που κάνουμε εμείς από αυτά που τους λέμε να κάνουν. Αν θέλουμε να αποκτήσουν μια ισορροπημένη σχέση με τα γλυκά, χρειάζεται να βλέπουν και από εμάς μια αντίστοιχη στάση.
Όταν ένας γονιός λέει “εγώ δεν τρώω ποτέ γλυκά γιατί παχαίνουν” ή “σήμερα έκανα ατασθαλία και έφαγα γλυκό”, το παιδί μπορεί να αρχίσει να συνδέει το γλυκό με την ενοχή και την απαγόρευση. Αντίθετα, μπορούμε να δείχνουμε ότι τα γλυκά μπορούν να υπάρχουν στη διατροφή μας, χωρίς να τα φοβόμαστε και χωρίς να αισθανόμαστε ενοχές όταν τα καταναλώνουμε.
Δε χρειάζεται να χαρακτηρίζουμε τα τρόφιμα ως “καλά” και “κακά”
Ένα γλυκό δεν χρειάζεται να παρουσιάζεται ως “κακό” τρόφιμο, όπως και ένα φρούτο δεν χρειάζεται να παρουσιάζεται ως “καλό” τρόφιμο με τρόπο που δημιουργεί την εντύπωση ότι το παιδί πρέπει να τρώει μόνο τα “καλά” και να αποφεύγει τα “κακά”.
Τα παιδιά μπορούν να μάθουν ότι διαφορετικά τρόφιμα έχουν διαφορετική θρεπτική αξία και ότι κάποια τρόφιμα τα καταναλώνουμε συχνότερα και άλλα λιγότερο συχνά, χωρίς να χρειάζεται να τα χαρακτηρίζουμε ως καλά ή κακά.
Στόχος δεν είναι να μεγαλώσουμε ένα παιδί που φοβάται τα γλυκά ή αισθάνεται ενοχές κάθε φορά που τα καταναλώνει. Στόχος είναι να μάθει ότι υπάρχουν όρια, στα πάντα!
