Διατροφική αντιμετώπιση παθολογικών καταστάσεων

Η διατροφική αντιμετώπιση παθολογικών καταστάσεων αποτελεί ένα σημαντικό μέρος της φροντίδας της υγείας και της αντιμετώπισης διαφόρων υγειονομικών προβλημάτων. Η διατροφή μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την εξέλιξη και τη διαχείριση πολλών παθολογικών καταστάσεων.

Καρδιοαγγειακά νοσήματα

Τα καρδιαγγειακά νοσήματα (ΚΑΝ) αποτελούν μια ομάδα παθήσεων που αφορούν την καρδιά και τα αγγεία. Οι παθήσεις του καρδιαγγειακού συστήματος είναι αποτέλεσμα της δημιουργίας αθηρωματικής πλάκας (αθηροσκλήρωση) η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε στένωση των αγγείων και μη ομαλή κυκλοφορία του αίματος.

Ανάλογα με το που βρίσκονται οι αθηρωματικές πλάκες εξαρτάται η κλινική εκδήλωση της νόσου. Τα πιο συχνά ΚΑΝ αποτελούν:

  •  η στεφανιαία νόσος
  • το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και 
  • οι περιφερικές αγγειοπάθειες.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) τα καρδιαγγειακά νοσήματα είναι η πρώτη αιτία θανάτου παγκοσμίως.

Η εμφάνιση αθηροσκλήρωσης είναι αποτέλεσμα συνύπαρξης πολλών παραγόντων κινδύνου. Η πρόληψη, λοιπόν, της αθηροσκλήρωσης και κατ’ επέκταση των ΚΑΝ έγκειται στην τροποποίηση αυτών των παραγόντων.

Παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με ΚΑΝ:

  1. Κάπνισμα
  2. Δυσλιπιδαιμία
  3. Παχυσαρκία
  4. Αρτηριακή υπέρταση
  5. Καθιστικός τρόπος ζωής
  6. Σακχαρώδης διαβήτης 

Συνειδητοποιούμε, πως η διατροφή μπορεί να επηρεάσει τους περισσότερους από τους παραπάνω παράγοντες κινδύνου.

Διατροφή και ΚΑΝ

  1. Μείωση κατανάλωσης κορεσμένων λιπαρών: Αντικαταστήστε την κατανάλωση κόκκινου κρέατος, πλήρους γάλακτος και τυριών με όσπρια και γαλακτοκομικά προϊόντα χαμηλών λιπαρών. 
  2. Αύξηση κατανάλωσης μονοακόρεστων και πολυακόρεστων λιπαρών: Καταναλώστε λιπαρά ψάρια(π.χ σαρδέλα), σπόρους (λιναρόσπορος, ηλιοσπορος κ.α), ανάλατους ξηρούς καρπούς και χρησιμοποιήστε ελαιόλαδο κατά το μαγείρεμα (ιδανικά ωμό).
  3. Αύξηση κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών: Καταναλώστε τουλάχιστον 5 μερίδες φρούτων και λαχανικών την ημέρα, καθώς περιέχουν φυτικές ίνες, βιταμίνες, και αντιοξειδωτικές ουσίες που βοηθούν στην προστασία της καρδιάς.
  4. Περιορισμός κατανάλωσης αλατιού: Μειώστε τη χρήση αλατιού κατά το μαγείρεμα και αποφύγετε την κατανάλωση επεξεργασμένων προϊόντων καθώς συχνά περιέχουν μεγάλες ποσότητες χλωριούχου νατρίου.
  5. Αποφυγή κατανάλωσης αλκοόλ: Περιορίστε την κατανάλωση αλκοόλ σε μικρές ποσότητες (προτιμήστε το κόκκινο κρασί).

Έλεγχος Αρτηριακής Πίεσης: Εάν έχετε υψηλή αρτηριακή πίεση, ακολουθήστε τις συστάσεις του γιατρού σας σχετικά με την κατανάλωση αλατιού και καλίου.

 

Δυσλιπιδαιμίες

Οι  δυσλιπιδαιμίες είναι διαταραχές του  μεταβολισμού  των λιποπρωτεϊνών ενώ ο όρος δυσλιπιδαιμία αναφέρεται σε αυξημένα επίπεδα λιπιδίων στο αίμα, συμπεριλαμβανομένης της χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων. Σε αυτά τα πλαίσια, δυσλιπιδαιμία θεωρείται τόσο  η αύξηση της ολικής χοληστερόλης, της LDL χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων όσο και η ελάττωση της HDL χοληστερόλης. 

Η δυσλιπιδαιμία διακρίνεται σε πρωτοπαθής όταν είναι γονιδιακής αιτιολογίας και σε δευτεροπαθής όταν οφείλεται σε άλλες παθολογικές καταστάσεις ή/και στην κακή διατροφή. Όποια και αν είναι η αιτιολογία, η αντιμετώπιση των δυσλιπιδαιμιών συνήθως περιλαμβάνει την τροποποίηση της διατροφής και τον έλεγχο των επιπέδων των λιπιδίων με φάρμακα, αν απαιτείται.

Για τη μείωση της LDL χοληστερόλης συστήνεται:

  1. Μείωση πρόσληψης κορεσμένου λίπους (κόκκινο κρέας, λιπαρά τυριά, γλυκά)
  2. Αύξηση πρόσληψης μονοακόρεστων και πολυακόρεστων  λιπαρών οξέων (ελαιόλαδο, λιπαρά ψάρια, ξηροί καρποι, αβοκάντο)
  3. Αύξηση πρόσληψης υδατοδιαλυτών φυτικών ινών (φρούτα, λαχανικά, όσπρια)
  4. Αύξηση πρόσληψης  φυτοστερολών (εμπλουτισμένες μαργαρίνες) 

Για την αύξηση της HDL- χοληστερόλης συστήνεται:

  1. Αύξηση σωματικής δραστηριότητας
  2. Μείωση σωματικού λίπους

Για τη μείωση των τριγλυκεριδίων συστήνεται:

  1. Μείωση κατανάλωσης απλών υδατανθράκων (ζάχαρη, γλυκά, λευκά ζυμαρικά).
  2. Αύξηση φυσικής δραστηριότητας
  3. Μείωση πρόσληψης αλκοόλ

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Για την ορθή διαχείριση των δυσλιπιδαιμιών είναι πάντοτε σημαντικό να είμαστε σε επικοινωνία με τον γιατρό μας και τον διαιτολόγο μας καθώς μπορεί να απαιτηθεί εξειδικευμένη διατροφή και φαρμακευτική αγωγή.

Παχυσαρκία

Η παχυσαρκία είναι μια νόσος που επηρεάζει τα άτομα σε όλο τον κόσμο. Χαρακτηρίζεται από υπερβολική συσσώρευση σωματικού λίπους, η οποία μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στη σωματική, πνευματική και συναισθηματική ευεξία. Η κατανόηση των αιτιών και των συνεπειών της παχυσαρκίας είναι μείζονος σημασίας για την αντιμετώπιση αυτού του πολύπλοκου ζητήματος.

Η παχυσαρκία συχνά προέρχεται από ένα συνδυασμό γενετικών, περιβαλλοντικών παραγόντων και παραγόντων του τρόπου ζωής. Οι γενετικές προδιαθέσεις μπορούν να επηρεάσουν τον μεταβολισμό και την τάση ενός ατόμου να παίρνει βάρος. Ωστόσο, το περιβάλλον στο οποίο ζούμε παίζει επίσης σημαντικό ρόλο. Η εύκολη πρόσβαση σε επεξεργασμένα τρόφιμα με υψηλή θερμιδική πυκνότητα, ο καθιστικός τρόπος ζωής και κοινωνικοί παράγοντες όπως το άγχος και η έλλειψη ύπνου συμβάλλουν στην αύξηση των ποσοστών παχυσαρκίας.

Synopsis_Obesity2
https://www.dianeosis.org

Οι συνέπειες της παχυσαρκίας

Οι συνέπειες της παχυσαρκίας είναι εκτεταμένες και μπορούν να επηρεάσουν διάφορες πτυχές της ζωής ενός ατόμου. Σωματικά, η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης χρόνιων παθήσεων όπως καρδιακές παθήσεις, διαβήτης τύπου 2, ορισμένες μορφές καρκίνου και προβλήματα στις αρθρώσεις. Επιβαρύνει επιπλέον τα όργανα και τα συστήματα του σώματος, οδηγώντας σε μειωμένη κινητικότητα, αυξημένη κόπωση και μειωμένη ποιότητα ζωής συνολικά.

Η παχυσαρκία επηρεάζει επίσης την ψυχική και συναισθηματική ευεξία. Πολλά άτομα με παχυσαρκία αντιμετωπίζουν κοινωνικό στιγματισμό, διακρίσεις και χαμηλή αυτοεκτίμηση. Τέλος, οι καταστάσεις ψυχικής υγείας, όπως η κατάθλιψη και το άγχος, είναι πιο διαδεδομένες μεταξύ των ατόμων με παχυσαρκία.

Η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας απαιτεί μια πολύπλευρη προσέγγιση που περιλαμβάνει αλλαγές στον τρόπο ζωής, εκπαίδευση και υποστήριξη. Η υιοθέτηση μιας ισορροπημένης διατροφής, η τακτική σωματική δραστηριότητα και η διαχείριση των επιπέδων άγχους αποτελούν βασικές συνιστώσες της διαχείρισης του βάρους.

Oστεοπόρωση

Η οστεοπόρωση είναι μια κατάσταση όπου τα οστά γίνονται λιγότερο πυκνά και πιο εύθραυστα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο κατάγματος των οστών, ιδίως στα κοντά μεγάλα και βαριά οστά, όπως του ισχίου, της μέσης, και των καρπών. Τα κατάγματα έχουν σημαντική επίπτωση στην ποιότητα ζωής και μειώνουν το προσδόκιμο ζωής των οστεοπορωτικών ασθενών.

Αν και η οστεοπόρωση είναι πιο συνηθισμένη σε ηλικιωμένους ανθρώπους, μπορεί να επηρεάσει όλες τις ηλικίες. Είναι γεγονός πως μία στις τρεις γυναίκες μετά την  εμμηνόπαυση και ένας στους πέντε άντρες άνω των 50 ετών πάσχουν από οστεοπόρωση.

Συμπτώματα

Στα αρχικά στάδια της οστεοπόρωσης συνήθως δεν υπάρχουν συμπτώματα. Αλλά, όταν τα οστά έχουν ήδη αποδυναμωθεί λόγω ύπαρξης οστεοπόρωσης μπορεί να εμφανιστούν τα παρακάτω συμπτώματα:

  • Πόνος στην πλάτη (που προκαλείται από σπασμένο οστό στη σπονδυλική στήλη)
  • Απώλεια ύψους με την πάροδο του χρόνου
  • Σκυμμένη στάση του σώματος
  • Κάταγμα/σπάσιμο οστού πιο εύκολα από το αναμενόμενο

Ασθενείς που έχουν υποστεί ένα οστεοπορωτικό κάταγμα έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ενός επόμενου  κατάγματος κατά 86%.

Info

Παράγοντες κινδύνου για την οστεοπόρωση

Μη τροποποιήσιμοι παράγοντες:

  • Κληρονομικότητα
  • Ιστορικό κατάγματος
  • Γυναικείο φύλο
  • Ηλικία άνω των 50 ετών
  • Εμμηνόπαυση
  • Διάφορες παθήσεις
  • Συνεχής λήψη κορτιζόνης

Τροποποιήσιμοι παράγοντες:

  • Χαμηλή πρόσληψη ασβεστίου και βιταμίνης D μέσω της διατροφής
  • Έλλειψη σωματικής άσκησης
  • Χαμηλό σωματικό βάρος
  • Κάπνισμα
  • Μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ

Διατροφικοί παράγοντες που αυξάνουν τις πιθανότητες εμφάνισης οστεοπόρωσης

Η οστεοπόρωση είναι πιο πιθανό να εμφανιστεί σε άτομα που:

Προσλαμβάνουν χαμηλή ποσότητα ασβεστίου μέσω της διατροφής.
Η δια βίου έλλειψη ασβεστίου παίζει ρόλο στην ανάπτυξη της οστεοπόρωσης. Η χαμηλή πρόσληψη ασβεστίου συμβάλλει σε μειωμένη οστική πυκνότητα, πρώιμη οστική απώλεια και αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων.

Πάσχουν από διαταραχές πρόσληψης τροφής.
Ο σοβαρός περιορισμός της πρόσληψης τροφής και το χαμηλό βάρος αποδυναμώνουν τα οστά τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.

Έχουν υποστεί χειρουργική επέμβαση στο γαστρεντερικό σύστημα.
Η χειρουργική επέμβαση για τη μείωση του μεγέθους του στομάχου ή την αφαίρεση τμήματος του εντέρου περιορίζει την επιφάνεια που είναι διαθέσιμη για την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών, συμπεριλαμβανομένου του ασβεστίου. Αυτές οι χειρουργικές επεμβάσεις περιλαμβάνουν εκείνες που αποσκοπούν στην απώλεια βάρους ή στην αντιμετώπιση άλλων γαστρεντερικών διαταραχών.

Ακολουθούν αγωγή με στεροειδή και άλλα φάρμακα.
Η μακροχρόνια λήψη από του στόματος ή ενέσιμων κορτικοστεροειδών φαρμάκων, όπως η κορτιζόνη, παρεμβαίνει στη διαδικασία αναδόμησης των οστών. Η οστεοπόρωση έχει επίσης συσχετιστεί με φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση ή την πρόληψη επιληπτικών κρίσεων, γαστρικής παλινδρόμησης και καρκίνου.

Ποια διατροφικά στοιχεία σχετίζονται με την πρόληψη και αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης; 

Ασβέστιο: Ο ρόλος του ασβεστίου είναι κρίσιμος, καθώς το ασβέστιο αποτελεί το βασικό συστατικό των οστών. 

Βιταμίνη D: Για να απορροφηθεί το ασβέστιο από το έντερο και να κατευθυνθεί στα οστά, χρειάζεται η βοήθεια της βιταμίνης D.

Συμβουλές για την αύξηση απορρόφησης του ασβεστίου

  • Μουλιάστε τα όσπρια πριν το μαγείρεμα (μείωση των οξαλικών οξέων που δυσχεραίνουν την απορρόφηση του ασβεστίου).
  • Προτιμήστε φυτικά προϊόντα ενισχυμένα με ασβέστιο.
  • Καταναλώστε καφέ ή τσάι τουλάχιστον δύο ώρες πριν ή μετά την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων.
  • Αποφύγετε την προσθήκη κακάο στο γάλα.
  • Μειώστε την κατανάλωση αλκοόλ (<2 ποτήρια/ εβδομάδα).
  • Εκτεθείτε την ηλιακή ακτινοβολία, χωρίς αντηλιακό, για τουλάχιστον 10-15 λεπτά την ημέρα (παραγωγή βιταμίνης D). 
  • Μιλήστε με ειδικό για το αν χρειάζεστε τη λήψη συμπληρώματος διατροφής.

Τι λένε οι έρευνες για την επίδραση της άσκηση στην οστεοπόρωση

  • Η αερόβια άσκηση βοηθάει στη μείωση της οστικής πυκνότητας στην σπονδυλική στήλη και τον καρπό, αλλά όχι στο ισχίο.
  • Η απλή βάδιση δεν έχει σημαντική επίδραση στη διατήρηση της οστικής πυκνότητας στη σπονδυλική στήλη σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, αλλά υπάρχει θετική επίδραση στον αυχένα του ισχίου.
  • Οι εντατικές και στοχευμένες ασκήσεις έχουν θετική επίδραση στον αυχένα ισχίου και στην οσφυική οστική πυκνότητα και οι λιγότερο εντατικές μόνο στην οσφυική πυκνότητα αυξάνοντας την οστική πυκνότητα.
  • Άσκηση με συνδυασμένη προπόνηση ενδυνάμωσης, άλματα και ασκήσεις αντίστασης υψηλής έντασης σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες διατηρούν την οστική πυκνότητα στη σπονδυλική στήλη, στο ισχίο και την πτέρνα.
  • Η βάδιση σχετίζεται με έως 40% μείωση καταγμάτων σε βάθος χρόνου.
  • Οι παρεμβάσεις άσκησης μειώνουν τον κίνδυνο πτώσεων.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Η οστεοπόρωση θεωρείται από τις πιο κοινές παθήσεις των οστών. Ωστόσο, είναι σημαντικό ασθενείς με οστεοπόρωση να παρακολουθούν την εξέλιξη της νόσου και να είναι σε συχνή επικοινωνία με τον γιατρό και τον διαιτολόγο τους. Με αυτό τον τρόπο θα είναι σε θέση να λάβουν ένα κατάλληλο πλάνο διατροφής ή/και συμπλήρωμα διατροφής για την κάλυψη των ειδικών αναγκών τους.

Ηπατοπάθειες

Οι ηπατοπάθειες είναι διαταραχές που επηρεάζουν τον ήπαρ, το μεγαλύτερο αδένα στον ανθρώπινο οργανισμό, και μπορούν να έχουν σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία. Το ήπαρ εκτελεί πολλές σημαντικές λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης της εκκαθάρισης των τοξινών από το αίμα, της μετατροπής της γλυκόζης σε γλυκογόνο για αποθήκευση ενέργειας και της παραγωγής χημικών ουσιών που απαιτούνται για την πέψη.

Ορισμένες κοινές ηπατοπάθειες περιλαμβάνουν:

    1. Λιπώδης διήθηση του ήπατος (στεάτωση): Αυξημένη συσσώρευση λίπους στο ήπαρ, η οποία μπορεί να οφείλεται σε παχυσαρκία, υπερκατανάλωση αλκοόλ, διαβήτη, και άλλες αιτίες.
    2. Μη αλκοολική λιπώδης νόσος του (ΜΑΛΝΗ): Αυξημένη συσσώρευση λίπους στο ήπαρ για την οποία δεν έχει εντοπιστεί η ακριβής αιτιολογία. Διάφοροι παράγοντες, όπως η παχυσαρκία και ο διαβήτης μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο.
    3. Ηπατίτιδα: Ηπατίτιδα είναι η φλεγμονή του ήπατος, συνήθως προκαλούμενη από ιούς (όπως οι ιοί της ηπατίτιδας Α, Β και C) ή από την υπερβολική χρόνια κατανάλωση αλκοόλ.
    4. Κίρρωση του ήπατος: Η κίρρωση είναι η αντικατάσταση λειτουργικών κυττάρων του ήπατος  με σκληρό ουλώδη ιστό που επιβραδύνει την λειτουργία του ήπατος. Η κίρρωση του ήπατος είναι ικανή να εμποδίσει πλήρως την λειτουργία του ή/και να οδηγήσει σε ηπατική ανεπάρκεια και καρκίνο του ήπατος.

  • Περιορισμός Αλκοόλ: Η κατανάλωση αλκοόλ πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο ή καλύτερα να αποφεύγεται πλήρως, ανάλογα με τη σοβαρότητα της ηπατοπάθειας. Το αλκοόλ μπορεί να επιβαρύνει το ήπαρ και να επιδεινώσει την κατάσταση.

  • Υγιεινή Διατροφή: Μια διατροφή πλούσια σε φρούτα, λαχανικά, ολικά δημητριακά, πρωτεΐνες χαμηλής λιπαρότητας, και φυτικές ίνες είναι σημαντική για τη διατήρηση της ηπατικής υγείας.

  • Πρόσληψη Σιδήρου: Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στην ηπατοπάθεια λόγω κίρρωσης, μπορεί να υπάρχει ανεπάρκεια σιδήρου. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο γιατρός σας μπορεί να σας συνιστά συμπληρώματα σιδήρου.

  • Περιορισμός Αλατιού: Ο περιορισμός της πρόσληψης αλατιού μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση της υγείας του ήπατος, ιδίως σε περιπτώσεις όπου υπάρχει υψηλή αρτηριακή πίεση.

Ηπατοπάθειες και αλλαγές στον τρόπο ζωής

  • Ισορροπημένη, μεσογειακού τύπου διατροφή
  • Αποφυγή τροφίμων και ποτών πλούσια σε φρουκτόζη
  • Αύξηση φυσικής δραστηριότητας (τόσο η αερόβια άσκηση όσο και η άσκηση με αντιστάσεις μειώνουν αποτελεσματικά το λίπος στο ήπαρ)
  • Σε υπέρβαρα και παχύσαρκα άτομα με ΜΑΛΔΗ συστήνεται απώλεια 7-10 % του ΣΒ

Επιπλέον, συστήνεται:

  • Ο περιορισμός κατανάλωσης αλκοόλ: Η κατανάλωση αλκοόλ πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο ή καλύτερα να αποφεύγεται πλήρως, ανάλογα με τη σοβαρότητα της ηπατοπάθειας.
  • Η πρόσληψη σιδήρου: Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να υπάρχει ανεπάρκεια σιδήρου. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήνει  λήψη συμπληρώματος σιδήρου.
  • Ο περιορισμός αλατιού: Ο περιορισμός της πρόσληψης αλατιού μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση της υγείας του ήπατος, ιδίως σε περιπτώσεις όπου υπάρχει υψηλή αρτηριακή πίεση.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Τα παραπάνω αποτελούν γενικές συμβουλές για ασθενείς με ηπατοπάθειες Ωστόσο, επειδή τόσο τα είδη των παθήσεων του ήπατος, όσο και οι ανάγκες των ασθενών διαφέρουν μεταξύ τους, η επίσκεψη σε ένα διαιτολόγο-διατροφολόγο είναι σημαντική ώστε να δοθούν εξατομικευμένες οδηγίες.

Aναιμία

Ορισμός

Γενικά, ο όρος αναιμία περιγράφει μία κατάσταση στην οποία ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων ή η συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης σε αυτά είναι χαμηλότερος από το φυσιολογικό. Αν υπάρχουν πολύ λίγα ή μη φυσιολογικής δομής ερυθρά αιμοσφαίρια ή ανεπαρκής αιμοσφαιρίνη, τότε υπάρχει μικρότερη ικανότητα του αίματος να μεταφέρει οξυγόνο στους ιστούς του σώματος.

Σιδηροπενική αναιμία

Η σιδηροπενική αναιμία είναι η συχνότερη μορφή αναιμίας παγκοσμίως κατά την οποία το αίμα δεν περιέχει επαρκή ποσότητα σιδήρου για να καλύψει τις ανάγκες του οργανισμού. Ο σίδηρος είναι απαραίτητος για την παραγωγή της αιμοσφαιρίνης, μιας πρωτεΐνης που μεταφέρει το οξυγόνο από τα πνεύμονα στα κύτταρα του σώματος.

Κριτήρια

Κριτήρια σιδηροπενικής αναιμίας

O σίδηρος ορού δεν είναι αξιόπιστος δείκτης
Η φερριτίνη ορού πιο ευαίσθητος δείκτης αξιολόγησης των αποθεμάτων σιδήρου

◦ <30 μg/l δείχνει έλλειψη σιδήρου
◦ <10 μg/l δείχνει σιδηροπενική αναιμία

Δείκτες και πρέπει να αξιολογούνται μαζί με τη φερριτίνη:

◦ Αιμοσφαιρίνη <11 g/dl σε παιδιά
◦ Αιμοσφαιρίνη <13 d/dl για άνδρες και <11 g/dl για γυναίκες

Αιτίες

Οι κύριες αιτίες της σιδηροπενικής αναιμίας περιλαμβάνουν:

  1. Ανεπαρκής Πρόσληψη Σιδήρου: Μια διατροφή που είναι φτωχή σε σίδηρο είναι μια κοινή αιτία. Αυτό μπορεί να συμβαίνει σε περιπτώσεις όπου η διατροφή δεν περιλαμβάνει επαρκείς σιδηρόπηκτινες τροφές όπως κρέας, πουλερικά, αυγά, ψάρια, και φασόλια.

  2. Απώλεια Σιδήρου: Ορισμένες καταστάσεις όπως αιμορραγίες, διατροφικές ελλείψεις, ή χρόνιες αιμορραγικές παθήσεις μπορεί να προκαλέσουν απώλεια σιδήρου.

  3. Δυσανοήσιμη Σιδηροπενία: Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο οργανισμός δεν μπορεί να απορροφήσει επαρκή ποσότητα σιδήρου από τη διατροφή, παρά την καλή διατροφή.

Συμπτώματα αναιμίας

  • Δύσπνοια
  • Κόπωση
  • Αδυναμία
  • Αίσθημα παλμών
  • Λήθαργος
  • Κεφαλαλγίες
  • Συμπτώματα στηθάγχης (μεγαλύτερες ηλικίες)
  • Σύγχυση (μεγαλύτερες ηλικίες)

Αίτια σιδηροπενικής αναιμίας

  1. Χρόνια απώλεια αίματος (ουροποιητικό,πεπτικό)
  2. Αυξημένες ανάγκες (πρόωρα νεογνά, κύηση, εφηβεία)
  3. Δυσαπορρόφηση (κοιλιοκάκη, γαστρεκτομή)
  4. Χαμηλή πρόσληψη σιδήρου

Διαιτητική παρέμβαση

Συνίσταται ανεξάρτητα από τη λήψη συμπληρώματος να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην πρόσληψη σιδήρου μέσω της τροφής.

Αύξηση απορρόφησης σιδήρου μέσω της τροφής:

  1. Επιλογή τροφών που αυξάνουν τη συνολική πρόσληψη σιδήρου
  2. Κατανάλωση τροφών πλούσιων σε βιταμίνη C
  3. Να αποφεύγεται η κατανάλωση καφέ ή τσαγιού με γεύματα
  4. Αποφυγή κατανάλωσης γαλακτοκομικών προϊόντων με τρόφιμα που περιέχουν σίδηρο